Więcej

    Thriller z mocnym chędożeniem w tle. Recenzja książki Młyn do mumii

    Jest takie miejsce w Europie, w którym bezwarunkowo się zakochałem. To Praga. Czeska Praga. Miasto, w którym czas się zatrzymał a kontrast pomiędzy starym budownictwem i nowym nie drażni tak, jak w pozostałych aglomeracjach. Tu nawet spacer w deszczowy dzień jest w stanie poprawić humor.

    Urzekająca architektura stolicy oraz mentalność Czechów nieraz stanowiły tło bądź odgrywały główne role w filmach (np.XxX, Koneser) czy literaturze (np.Cmentarz w Pradze U. Eco). Jak tu się dziwić, skoro cały układ urbanistyczny oraz obecność zabytkowych budynków sprawia, że cofamy się do przeszłości. I to z kuflem piwa w ręce!

    Zostając myślami w Czechach, zawadźmy o lokalną beletrystykę. Ostatnio w moje ręce trafiła (przetłumaczona na język polski) pozycja Młyn do mumii autorstwa Petra Stancika. Zaintrygowała mnie zarówno okładka, jak i hasło znajdujące się tuż pod tytułem: „Mistyczny porno-gastro-thriller…”. Nim się obejrzałem, „wylądowałem” na 20 stronie. Początek jest nieco chaotyczny, przez co byłem pewny, że moja przygoda z książką zaraz się zakończy, jednak ciekawość zwyciężyła. I bardzo dobrze!

    XIX-wieczna Praga. Komisarz policji, Leopold Durman bierze udział w uroczystościach uruchomienia Orloja – pięknego zegara zlokalizowanego niemal w centrum miasta, który przez wiele lat pozostawał w „letargu”. W trakcie święta dochodzi do aktu wandalizmu. Jeden z uczestników zostaje obrzucony kostką brukową przez nieznanego napastnika, lecz ślad prowadzący do przybocznej alejki daje nadzieję na złapanie bandziora. Nieustraszony Durman wkracza do akcji i potyka się o płytko osadzone w kostce brukowej… zwłoki. Pęczniejące od nadmiaru gazu oraz charakterystycznie ułożone ciało stało się prawdziwą bronią miotającą kamienie. Po neutralizacji zagrożenia przychodzi czas na śledztwo. Po krótkich oględzinach u znakomitego patologa wniosek jest prosty: ofiara przed śmiercią była torturowana, a sama śmierć zadana w oryginalny sposób. Komisarz dochodzi do wniosku, że w Pradze grasuje szaleniec. Niebawem ginie kolejna osoba. Pierwszą i drugą ofiarę łączy jedna i ta sama cecha – wykonywany zawód. Czy Durmanowi uda się schwytać mordercę? Kim są członkowie stowarzyszenia Srebrnej Kotki? Jakie jeszcze tajemnice skrywają praskie ulice? I skąd w ogóle pomysł na taki tytuł książki?

    Młyn do mumii Petra Stancika nie jest pozycją dla każdego. Kategorię wiekową można podciągnąć pod +18, ze względu na bardzo naturalistyczne opisy chędożenia (porno w czystej postaci!) i szczegółowo odtwarzane sceny tortur oraz wizje okaleczonych ciał. Ze względu na lubowanie się w tego typu literaturze, książka w żaden sposób mnie nie zgorszyła (o to naprawdę trudno), a urzekła. Pędzę z wyjaśnieniami. Otóż główny bohater w przerwach między niełatwą pracą zawodową a ciężką pracą swoich lędźwi często wpada do punktów gastronomicznych. I w tym właśnie miejscu autor pozwolił sobie na iście soczyste opisy serwowanych potraw. W dodatku takich, o których niejeden śmiertelnik dowie się tylko wyłącznie z lektury „młynu”. Podkreślę również, że wszelkiej maści kulinaria znajdujące się w książce nie należą do owoców niezwykle płodnej wyobraźni autora. Danie z jeża? A kto zabroni?

    Fabuła, bohaterowie oraz szczegółowe opisy stanowią siłę napędową Młynu do mumii. Jest jeszcze coś, czego w książce nie sposób przeoczyć. To czeski humor (nie każdy go lubi bądź rozumie) oraz ukazanie Czechów jako narodu bez własnej tożsamości (oczywiście w satyryczny sposób). Choć dla niektórych książka może być wyzwaniem pełnym absurdu i naturalizmu, gwarantuję świetną zabawę. A gdy dorzucimy do tego elementy steampunku i spirytualizmu, otrzymamy solidną ucztę dla umysłu i ciężkie zadanie dla żołądka.

    SZCZEGÓŁY:

    Tytuł: Młyn do mumii
    Wydawnictwo: Stara Szkoła
    Autor: Petr Stančík
    Rysunki: Petr Stančík
    Przekład: Mirosław Śmigielski
    Typ: beletrystyka
    Gatunek: porno-gastro-fantasy-thriller
    Data premiery: 21.12.2016
    Liczba stron: 342

    PODSUMOWANIE

    Plusy:
    + oryginalne postaci
    + groteska
    + szczegółowe opisy
    + intrygująca fabuła
    + dystans
    + oryginalne rysunki autora
    + czeski humor, który…

    Minusy:
    - nie każdy lubi
    - wysoka kategoria wiekowa
    - dla niektórych może być zbyt wulgarna

    1 KOMENTARZ

    1
    Dodaj komentarz

    avatar
    1 Comment threads
    0 Thread replies
    0 Followers
     
    Most reacted comment
    Hottest comment thread
    1 Comment authors
    Asia czytasia Recent comment authors
    najnowszy najstarszy oceniany
    Asia czytasia
    Gość

    Też kocham Pragę. ♥️

    Łukasz „Kisiel” Krzeszowiec
    Łukasz „Kisiel” Krzeszowiec
    Rocznik ’88. Fan komiksu, dobrej książki i filmu. Lubi posłuchać ostrzejszych brzmień. Swój gust muzyczny przyprawia klasyką oraz muzyką elektroniczną. Nie znosi owijania w bawełnę i jak ognia unika „niepracującej szlachty” czy „absolwentów szkół robienia hałasu”. W wolnych chwilach poluje na prawdziwe pokemony, włócząc się z wędką wzdłuż brzegów Królowej Rzek, zdradzając ją chwilami z innymi ciekami i bajorami. Nieuleczalny fanatyk włoskiego futbolu (wierny kibic Interu Mediolan). Wielbiciel dobrego piwa i whisky. Czasem popełnia recenzje, by innym razem nabazgrolić coś z zupełnie innej beczki. Podczas ostatniego remontu w jego domu, jeden z majstrów stwierdził, że ma nierówno pod sufitem.